Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Επίκαιρο: άνδρες, σεξ και έμφραγμα.




Ένα σημαντικό ζήτημα που απασχολεί τόσο τους καρδιολόγους όσο και τον ανδρικό πληθυσμό είναι το κατά πόσο μπορεί ο κάθε ενδιαφερόμενος να αντέξει τη σωματική καταπόνηση που συνεπάγεται η ερωτική επαφή

Οι απότομες διακυμάνσεις της σωματικής δραστηριότητας, όπως είναι η σεξουαλική επαφή, μπορεί να αυξήσουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφράγματος ή άλλου θανατηφόρου καρδιακού επεισοδίου, ιδίως για εκείνους τους άνδρες που έχουν μια καθιστική ζωή και δεν ασκούνται τακτικά ή για τους μεσήλικες που δεν κάνουν συχνά σεξ ούτε αθλούνται. 

Σε σχετική εργασία, που δημοσιεύτηκε σχετικά πρόσφατα στο JAMA και περιλάμβανε πάνω από 6.000 άνδρες, εξετάστηκε η σχέση ανάμεσα στη σωματική άσκηση, το σεξ και τον κίνδυνο εμφράγματος ή αιφνίδιου καρδιακού θανάτου. Τα συμπεράσματα δείχνουν ότι:

Α) Οι αγύμναστοι άνδρες κινδυνεύουν 3,5 φορές περισσότερο από έμφραγμα, όταν καταβάλλουν ξαφνικά έντονη σωματική προσπάθεια (π.χ. για τζόκινγκ). 

Β) Ο αντίστοιχος κίνδυνος κατά τη διάρκεια του σεξ ή λίγο μετά είναι 2,7 φορές μεγαλύτερος

Γ) Η σποραδική φυσική δραστηριότητα πενταπλασιάζει επίσης τον κίνδυνο αιφνιδίου καρδιακού θανάτου (δεν υπήρχαν αντίστοιχα δεδομένα για την πιθανή συσχέτιση του σεξ με τον αιφνίδιο καρδιακό θάνατο). 

Δ) Η περίοδος του αυξημένου κινδύνου είναι σχετικά σύντομη, μια έως δύο ώρες, στη διάρκεια και αμέσως μετά το τρέξιμο ή τη σεξουαλική δραστηριότητα. Συνεπώς ο κίνδυνος για τους αγύμναστους είναι υπαρκτός αλλά μικρός. 

Υπολογισμός του κινδύνου 

Για μια ασφαλή σεξουαλική δραστηριότητα υπάρχουν ειδικά ερωτηματολόγια που ελέγχουν την αντοχή σε καθημερινές δραστηριότητες με τη χρήση των μεταβολικών ισοδυνάμων (metabolic equivalents of task, METs). Με αυτά προσδιορίζουμε την ενέργεια που απαιτούν καθημερινές δραστηριότητες ανάλογα με την έντασή τους. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το αργό βάδισμα ισοδυναμεί με 3 METs, ενώ το αργό τζόκινγκ ή η μετακίνηση βαρέων επίπλων ισοδυναμεί με 8 METs. Αντίστοιχα, η σεξουαλική δραστηριότητα ισοδυναμεί με 2 έως 6 METs, ανάλογα με την έντασή της.

Διάφορα παραδείγματα (σύμφωνα με τις οδηγίες Princeton III)

Α) Οι άνδρες χωρίς γνωστή συμπτωματολογία καρδιοπάθειας (π.χ. στεφανιαία νόσος) ή άνδρες με ρυθμισμένη αρτηριακή υπέρταση, μπορούν να έχουν ασφαλή σεξουαλική δραστηριότητα. Οι άνδρες αυτοί συνήθως αναφέρουν στα ερωτηματολόγια καλή αντοχή σε δραστηριότητες από 6 μεταβολικά ισοδύναμα και άνω. 

Β) Οι άνδρες που έχουν, παραδείγματος χάριν πόνο στο στήθος στη μικρή προσπάθεια, αρρύθμιστη αρτηριακή υπέρταση ή σοβαρές αρρυθμίες θεωρείται ότι δεν είναι ασφαλές να ξεκινήσουν ερωτικές επαφές. Αυτοί πρέπει να λάβουν αγωγή από τον καρδιολόγο τους και να επανεκτιμηθούν, αφού σταθεροποιηθεί το καρδιολογικό τους νόσημα. 

Γ) Οι άνδρες ενδιάμεσου κινδύνου, όπως π.χ. με άλλες ενδείξεις αγγειοπάθειας (ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ή αγγειοπάθειας των κάτω άκρων) ή με μέτριας βαρύτητας στηθάγχη, θα πρέπει να εξεταστούν από τον καρδιολόγο τους, ο οποίος θα είναι αυτός που θα κρίνει αν μπορούν να έχουν με ασφάλεια ερωτικές επαφές. Οι τελευταίοι θα πρέπει απαραιτήτως να υποβάλλονται σε πλήρη καρδιολογική εκτίμηση με υπερηχογράφημα / τρίπλεξ και σε δοκιμασία κόπωσης για να εκτιμηθεί κατά πόσον μπορούν να έχουν ήπια προς μέτρια σωματική άσκηση χωρίς συμπτώματα όπως πόνο, ή δυσκολία στην αναπνοή, απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης, ή αρρυθμίες και χωρίς αλλαγές στο καρδιογράφημα που να υποδηλώνει στεφανιαία νόσο. 

Δ) Ο άνδρας με στυτική δυσλειτουργία (αρκετά συχνή μετά την ηλικία των 40 ετών) συνήθως  έχει υψηλές τιμές χοληστερόλης, σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, καπνίζει και είναι παχύσαρκος. Επειδή η στυτική δυσλειτουργία είναι νόσος που συνήθως οφείλεται σε δυσλειτουργία των αγγείων είναι πολύ πιθανόν ο ενδιαφερόμενος άνδρας να έχει, λόγω της συνύπαρξης των παραπάνω παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου, σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα και να μην το γνωρίζει. Υπάρχουν ιατρικές μελέτες που αναφέρουν ότι η στυτική δυσλειτουργία αυξάνει κατά 60% τον κίνδυνο για έμφραγμα του μυοκαρδίου

Αντιμετώπιση του προβλήματος 

Α) Ο άνδρας που δεν ασκείται καθόλου θα πρέπει βαθμιαία να βελτιώσει την φυσική του κατάσταση και μετά να προσπαθήσει να διαθέτει πολλές φορές μέσα στην εβδομάδα χρόνο στην φυσική δραστηριότητα – είτε αυτή είναι το τζόκινγκ είτε το σεξ. Είναι γνωστό ότι η άσκηση μειώνει μέχρι και 30% τον κίνδυνο για έμφραγμα.

Β) Οι μεσήλικες άνδρες με πρόσφατης έναρξης στυτική δυσλειτουργία και με παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου μπορεί να εκδηλώσουν καρδιολογικό πρόβλημα μετά από 2-5 έτη. Το χρονικό αυτό παράθυρο είναι σημαντικό για την αλλαγή στον τρόπο ζωής, με περισσότερη άσκηση, μείωση του σωματικού βάρους, μεσογειακή διατροφή, διακοπή του καπνίσματος και ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και της υψηλής χοληστερόλης

Γ) Τα φάρμακα όπως είναι τα Viagra, Levitra, Cialis (αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης -5) που χορηγούνται για τη στυτική δυσλειτουργία είναι ασφαλή, ακόμα και στον άνδρα που λαμβάνει αντιυπερτασική αγωγή. Εάν όμως αισθανθεί πόνο στο στήθος κατά τη σεξουαλική επαφή και έχει προηγουμένως πάρει κάποιο από αυτά τα φάρμακα θα πρέπει άμεσα να ενημερώσει τον καρδιολόγο του.

Πηγές: JAMA (Rokkos/Ioakimidis)

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Στόχος: η επιμήκυνση της ζωής με υγεία και όχι με χρόνια νοσήματα ...!

Mία πρόσφατη οικονομοτεχνική έκθεση του Economist, σχετικά με την πρόληψη και αντιμετώπιση των χρόνιων ασθενειών στην Ευρώπη από την παιδική ηλικία μέχρι τη γήρανση, αναφέρει τα εξής:

Επισημάνσεις - Δεδομένα

Το 70% με 80% των ευρωπαϊκών δαπανών, δηλαδή 700 δισεκατομμύρια  ευρώ δαπανάται για τη θεραπεία και περίθαλψη των χρονίως πασχόντων ασθενών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι χρόνιες ασθένειες αντιπροσωπεύουν ποσοστό άνω του 86% των θανάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτή η μάστιγα/πληγή είναι σε μεγάλο βαθμό προβλέψιμη.
Η ιατρική υποστηρίζει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό της βαρύτητας της νόσου μπορεί να προβλεφθεί, ή τουλάχιστον να καθυστερήσει σημαντικά, μέσω ενός συνδυασμού από μέτρα πρωτογενούς πρόληψης, προσυμπτωματικού ελέγχου και έγκαιρης παρέμβασης.

"Ένα γραμμάριο πρόληψης αξίζει όσο ένα κιλό θεραπείας".
Οι «τέσσερις βασικές αρχές» της πρωτογενούς πρόληψης είναι ήδη γνωστές: Υγιεινή διατροφή, τακτική άσκηση, η αποχή από το κάπνισμα και η αποφυγή υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ.

Η πρόληψη περιλαμβάνει επίσης την έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση.
Ενώ η πρωτογενής πρόληψη επικεντρώνεται στον υγιεινό τρόπο ζωής, η δευτερογενής πρόληψη (έγκαιρη εξέταση και διάγνωση) και η τριτογενής πρόληψη (έγκαιρη παρέμβαση με στόχο την επιβράδυνση της εξέλιξης των διαγνωσθέντων ασθενειών), διαδραματίζουν επίσης σημαντικούς ρόλους στην μείωση της επιβάρυνσης των χρόνιων παθήσεων.

Δεν είναι ποτέ πολύ νωρίς για την αντιμετώπιση των χρόνιων παθήσεων.
Οι καρδιαγγειακές παθήσεις ( καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες, έμφραγμα, κ.α. ), ο διαβήτης τύπου 2, η παχυσαρκία, η αρτηριακή υπέρταση ( πίεση ), η άνοια, οι παθήσεις του ήπατος - των νεφρών - των πνευμόνων και ο καρκίνος είναι δυνατόν να εμφανιστούν πολύ αργότερα ή και να αποτραπεί η εκδήλωσή τους με την εφαρμογή υγιεινών πρακτικών από τη παιδική ηλικία. 

Η περίθαλψη των χρόνιων παθήσεων έχει συγκεκριμένες ανάγκες σε σύγκριση με την άμεση φροντίδα, και πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα.
Για να εξασφαλιστεί η κατάλληλη περίθαλψη για τους πάσχοντες από χρόνια ασθένεια καθώς και οι δωρεάν ιατρικοί πόροι για τους ασθενείς που χρήζουν άμεσης φροντίδας, οι κοινότητες και τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να διαθέσουν περισσότερους πόρους στην ευεξία, στην πρόληψη και στα προγράμματα διαχείρισης ασθενειών για τους χρόνιους ασθενείς.

Η υγειονομική περίθαλψη θα πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και με επίκεντρο τον ασθενή στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
Η ενσωμάτωση των ιατρικών και άλλων υπηρεσιών, όπως η ψυχική υγεία, η κατ’ οίκον περίθαλψη και η εκπαίδευση σε μεθόδους αυτό-ελέγχου και αυτό-φροντίδας, είναι σημαντικά στοιχεία στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου, με επίκεντρο τον χρόνιο ασθενή, συστήματος υγείας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για ασθενείς που πάσχουν από περισσότερες από μία ασθένειες, που πρέπει συχνά να συντονίζουν την δικής τους φροντίδα ανάμεσα στους εξειδικευμένους φροντιστές του υπάρχοντος συστήματος.

Η υγειονομική περίθαλψη θα πρέπει να επεκταθεί όσο το δυνατόν περισσότερο σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας παροχής φροντίδας.
Ως μέρος του ασθενοκεντρικού συστήματος υγείας, οι ασθενείς θα πρέπει να ενθαρρύνονται να κάνουν όσο το δυνατόν περισσότερα για τον εαυτό τους, με την κατάλληλη υποστήριξη από μια ποικιλία φροντιστών – όχι απαραίτητα όλοι ιατροί. Φαρμακοποιοί, νοσηλευτές, εργαζόμενοι στην κοινότητα, φροντιστές στο σπίτι και άλλοι μπορούν να διαδραματίζουν ρόλο, και βρίσκονται συχνά σε καλύτερη θέση από τους ιατρούς και τα νοσοκομεία σχετικά με την παροχή μακρόχρονης καθοδήγησης και προσωπικής φροντίδας στους ασθενείς.

Οι εργοδότες και οι ασφαλιστές υγείας έχουν σημαντική συμβολή στην καταπολέμηση της χρόνιας νόσου.
Τα προγράμματα υγείας και ευεξίας, όλο και περισσότερο προσφέρονται από προοδευτικούς εργοδότες, ως ένας τρόπος διασφάλισης ότι οι εργαζόμενοι μεγαλύτερης ηλικίας είναι σε θέση να παραμείνουν στη δουλειά τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Οι ασφαλιστές υγείας έχουν επίσης αυξήσει τις χορηγίες για προγράμματα υγείας και ευεξίας, ως κίνητρα που θα ενθαρρύνουν τους υγιείς τρόπους ζωής και πρακτικές.

Η ψυχική υγεία αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι του συνδυασμού για την πρόληψη και θεραπεία των χρόνιων ασθενειών.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η απομόνωση και η μοναξιά των ατόμων εκείνων, που η λειτουργικότητα τους είναι μειωμένη εξαιτίας της χρόνιας ασθένειας, επιδεινώνουν την κατάσταση τους. Αρκετές ενθαρρυντικές πρωτοβουλίες στοχεύουν στην μείωση του αισθήματος της μοναξιάς, μέσω της διαχείρισης μεμονωμένων περιπτώσεων και προσωπικής καθοδήγησης για την υγεία. 

Γενικά, οι φορείς παροχής υγειονομικής περίθαλψης ενσωματώνουν όλο και περισσότερο τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας στη θεραπεία των χρόνιων ασθενών.

Πηγές: http://digitalresearch.eiu.com/extending-healthy-life-years/report/section/executive-summary
& neahygeia.gr