Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Η ζωή όπως και η καρδιά είναι ... γυναίκα!


Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος
  
Τις χαρακτηρίζουν «αδύναμο φύλο», όμως εκείνες αποδεικνύουν περίτρανα ότι δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από το «ισχυρό». Όλες οι έρευνες επιβεβαιώνουν ότι οι γυναίκες ζουν περισσότερα χρόνια, είναι λιγότερο επιρρεπείς σε διάφορες ασθένειες, πιο προστατευμένες από το στρες, πιο έξυπνες συναισθηματικά, αλλά και τόσο δραστήριες που καταφέρνουν να μετατρέπουν το 24ωρο σε 27ωρο! Με αφορμή λοιπόν τον πρόσφατο εορτασμό της Ημέρας της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου, ας υποκλιθούμε στο μεγαλείο της γυναικείας φύσης…

Γυναίκες: κάθε άλλο παρά «αδύναμο φύλο»

Σύμφωνα με πρόσφατη διεθνή στατιστική έρευνα, το προσδόκιμο ζωής των αντρών δεν ξεπερνάει τα 79 χρόνια, ενώ στις γυναίκες αγγίζει τα 84,2. Όπως αποκάλυψε έρευνα του Πανεπιστημίου του Νιούκασλ, το γυναικείο σώμα είναι σχεδιασμένο να αντεπεξέρχεται καλύτερα στις βιολογικές αλλαγές της ζωής, χάρη σε μία αδιάκοπη φυσική κυτταρική προστασία που το καθιστά γενετικά πιο δυνατό και άρα μακροβιότερο. Οι Βρετανοί επιστήμονες εξήγησαν ότι τα γυναικεία κύτταρα είναι πιο εύκαμπτα, δηλαδή προσαρμόζονται άμεσα και καλύτερα στις εξωτερικές και εσωτερικές αλλαγές, σε αντίθεση με τα αντρικά που εξαιτίας της μεγαλύτερης δυσκαμψίας τους, είναι πιο επιρρεπή στο θάνατο.
Είναι γεγονός ότι όλη η ζωή των γυναικών ταλαντεύεται ανάμεσα στην αλλαγή και την προσαρμογή: οι μηνιαίες ορμονικές διακυμάνσεις, η εγκυμοσύνη, ο θηλασμός, το τέλος της γόνιμης ηλικίας… Όμως, η προσαρμοστική ικανότητα του οργανισμού τους τις διατηρεί «άτρωτες». Επιπλέον, τα γυναικεία κύτταρα εμφανίζονται πιο ανθεκτικά και απέναντι στο οξειδωτικό στρες. Καθώς αναγεννιούνται ταχύτερα και αποτελεσματικότερα από τα αντρικά, έχουν πιο ισχυρές αντιοξειδωτικές άμυνες απέναντι στους μηχανισμούς γήρανσης.

Ξέρουν να φροντίζουν τον εαυτό τους

Με λίγα λόγια, η μακροζωία είναι γραμμένη στα γονίδιά των γυναικών. Την ίδια στιγμή όμως, ευνοείται και από έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής τον οποίο έχουν την τάση να ακολουθούν οι γυναίκες. Καπνίζουν λιγότερο, πίνουν λιγότερο, επισκέπτονται συχνότερα τον γιατρό τους και με τα χρόνια έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη συναίσθηση των αναγκών του σώματός τους.
Αυστραλοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Ντίκιν της Μελβούρνης, αφού μελέτησαν 3.610 γυναίκες, διαπίστωσαν ότι οι αξιέπαινες συμπεριφορές, όπως η συστηματική σωματική άσκηση και η ισορροπημένη διατροφή, είναι μεταδοτικές μεταξύ τους. Αυτό συμβαίνει επειδή το γυναικείο φύλο, περισσότερο σε σχέση με το αντρικό, αν αντιληφθεί ότι κάποια θετική συμπεριφορά είναι και κοινωνικά επιθυμητή, τείνει να την υιοθετήσει ευκολότερα και να την ακολουθήσει κατά γράμμα.

Είναι πιο αυτόνομες

Η πειθαρχία και η ανεξαρτησία άλλωστε αποτελούν κοινά γνωρίσματα του γυναικείου φύλου. Από μικρή ηλικία, τα κορίτσια εκπαιδεύονται από τις μητέρες τους έτσι ώστε να αυτονομηθούν ταχύτερα από τα αγόρια, τα οποία μένουν προστατευμένα και προσκολλημένα στις μαμάδες τους για περισσότερο καιρό. Πρόκειται για μαθήματα συμπεριφοράς που εξηγούν γιατί, για παράδειγμα, τα κορίτσια αναπτύσσουν γρηγορότερα το αίσθημα της κοινής λογικής και μαθαίνουν να φροντίζουν τον εαυτό τους αλλά και τα μικρότερα αδέρφια τους, σε αντίθεση με τα αγόρια που όχι τυχαία αργούν συνήθως να μιλήσουν ή ακόμα και να ντυθούν χωρίς τη βοήθεια της μαμάς τους.

Είναι πιο επιμελείς και πειθαρχημένες

Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, από το δημοτικό κιόλας τα κορίτσια εμφανίζονται πιο εύστροφα στο σχολείο, ενώ και καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών τους αποδεικνύονται πιο επιμελή. Όλες οι στατιστικές μελέτες συμφωνούν ότι τα κορίτσια διαβάζουν περισσότερο, γρηγορότερα και πιο δύσκολα βιβλία. Βέβαια, θα μπορούσε να αντικρούσει κανείς όλα αυτά τα επιχειρήματα επισημαίνοντας ότι είναι πολύ λίγες τελικά οι γυναίκες που καταφέρνουν να αναρριχηθούν στα υψηλότερα επαγγελματικά κλιμάκια.

Όπως εξηγούν όμως ειδικοί κοινωνιολόγοι, αυτό συμβαίνει επειδή το γυναικείο φύλο έχει διαφορετικούς στόχους. Οι γυναίκες που ενδιαφέρονται πραγματικά να κάνουν οικογένεια και να αναθρέψουν με όλη την έννοια της λέξεως περισσότερα από ένα παιδιά, δεν έχουν τον χρόνο, τη δύναμη και τη ενέργεια για να προοδεύσουν στον επαγγελματικό στίβο. Με δεδομένο ότι τα παιδιά αποτελούν ένα «πρότζεκτ» εικοσαετίας και η καριέρα απαιτεί 20-40 χρόνια σκληρής δουλειάς και αφοσίωσης, είναι προφανές ότι πρόκειται για δύο ασυμβίβαστα μέτωπα.

Αποτελούν την κινητήρια δύναμη της οικονομίας

Η καριέρα λοιπόν αποτελεί θέμα επιλογής για τις γυναίκες και όχι θέμα ικανότητας-αδυναμίας. Η έκθεση “Woman Matter 2010” της αμερικανικής εταιρίας McKinsey, της μεγαλύτερης ίσως συμβουλευτικής εταιρίας επιχειρήσεων παγκοσμίως, επιβεβαίωσε ότι οι γυναίκες που επιλέγουν την καριέρα και κάθονται στις ισχυρότερες καρέκλες των επιχειρήσεων, καταφέρνουν χάρη στη δημιουργικότητα και την ανταγωνιστικότητά τους να απογειώνουν τον κύκλο εργασιών των εταιριών αυτών. Με λίγα λόγια, θα μπορούσαν να αποτελούν την κινητήρια δύναμη όλης της οικονομίας, κρίνοντας μάλιστα και από το γεγονός ότι ούτως ή άλλως αυτές αποφασίζουν και για το 80% των οικογενειακών αγορών.

Είναι πιο ανθεκτικές στο στρες αλλά και σε ασθένειες

Σημαντικό ρόλο σε όλα τα παραπάνω παίζει και ο παράγοντας ότι οι γυναίκες εμφανίζουν καλύτερες αντοχές στο στρες σε σχέση με τους άντρες. Οι επιστήμονες εξηγούν ότι είναι πιο προστατευμένες βιολογικά από το στρες χάρη στην ωκυτοκίνη, τη λεγόμενη ορμόνη της ικανοποίησης, την οποία παράγουν σε υψηλότερα επίπεδα από το αντρικό φύλο. Όταν είναι λοιπόν ευχαριστημένες σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, εκκρίνουν υψηλά επίπεδα ωκυτοκίνης και αυτός είναι ουσιαστικά ο κρυμμένος άσος που έχουν στο μανίκι τους προκειμένου να αντεπεξέρχονται στις δύσκολες και στρεσογόνες καταστάσεις.

Ένα άλλο «ροζ» αντίδοτο απέναντι στο στρες είναι η ικανότητα των γυναικών να το μοιράζονται με τους γύρω τους, σε αντίθεση με τους άντρες που συνηθίζουν να το συγκρατούν όλο μέσα τους. Σύμφωνα με ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια, όταν στρεσάρονται οι άντρες, τυφλώνονται απέναντι στα συναισθήματα τα δικά τους και των άλλων και αποσύρονται κοινωνικά: λειτουργούν δηλαδή ακριβώς αντίθετα από τις γυναίκες που αναζητούν συναισθηματική υποστήριξη.

Έχει διαπιστωθεί επίσης ότι οι γυναίκες είναι πιο ανθεκτικές απέναντι σε διάφορες παθήσεις, όπως για παράδειγμα τις νόσους των πνευμόνων αλλά και τις χρόνιες νεφροπάθειες, οι οποίες παρουσιάζουν σε εκείνες πιο αργή εξέλιξη. Έχει παρατηρηθεί ακόμα ότι η υπέρταση πλήττει πιο αργά ηλικιακά τις γυναίκες, οι οποίες χαίρουν της προστασίας των οιστρογόνων κατά τη διάρκεια της γόνιμης περιόδου τους, ορμόνες που τις προφυλάσσουν και απέναντι στις καρδιαγγειακές παθήσεις.

Ο εγκέφαλός τους είναι multitasking

Μεγάλο ατού των γυναικών αποτελεί και ο εγκέφαλός τους. Ερευνητές από το βρετανικό Πανεπιστήμιο του Χερτφορντσάιρ διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες διαθέτουν την ικανότητα του multitasking (να διεκπεραιώνουν πολλές εργασίες ταυτόχρονα). Μία έρευνα που παρουσιάστηκε προ καιρού στο συνέδριο Νευροεπιστημών στο Σαν Ντιέγκο έδειξε ότι η ικανότητα αυτή οφείλεται μεταξύ άλλων και στα οιστρογόνα, καθότι οι ορμόνες αυτές διευκολύνουν τον «διάλογο» μεταξύ των νευρώνων του εγκεφάλου.

Έχει υπολογιστεί μάλιστα ότι το multitasking εξοικονομεί στις γυναίκες τρεις ώρες ημερησίως, επιμηκύνοντας έτσι με ένα μαγικό τρόπο το 24ωρό τους σε 27ωρο! Ώρες πολύτιμες για να μπορούν να αντεπεξέρχονται στις απαιτήσεις των δεκάδων ρόλων τους και να στέκονται αμέριστα δίπλα σε όσους τις έχουν ανάγκη. Σε αυτό φυσικά τις βοηθάει και η αυξημένη συναισθηματική νοημοσύνη τους, αφού σε σχέση με τους άντρες, οι γυναίκες είναι πιο ικανές να βιώνουν ποικίλα συναισθήματα, να τα αναγνωρίζουν και να τα διαχειρίζονται με επίγνωση.

 Όχι τυχαία, έχουν περισσότερους φίλους από τους άντρες και ξεδιπλώνουν καλύτερα την ψυχή τους σε αυτούς, φτάνοντας να ανταποκρίνονται καλύτερα στο ρόλο της γυναίκας, της συζύγου, της μητέρας, της κόρης, της φίλης, της υπαλλήλου, του αφεντικού, της συναδέλφου, κτλ.  Μήπως θα έπρεπε λοιπόν να επαναπροσδιοριστεί ο όρος του «αδύναμου φύλου»;

Η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε το 1975 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως η «Διεθνής μέρα εορτασμού των επιτευγμάτων των γυναικών» άσχετα από φυλετικούς, οικονομικούς, πολιτιστικούς ή γλωσσικούς διαχωρισμούς.  Σκοπός της θεσμοθέτησης ήταν να συμβάλει στην ισότητα μεταξύ των δύο φύλων.

Πηγές: naturanrg.gr (Α. Ραυτοπούλου)

Η ... παρεξηγημένη γυναικεία σεξουαλικότητα ...!



Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Η παρεξηγημένη γυναικεία σεξουαλικότητα  

Οι γυναίκες και οι άνδρες αντιμετωπίζουν τα ίδια περίπου προβλήματα, με την ίδια ακριβώς ιεράρχηση, όσον αφορά τη σεξουαλική δυσλειτουργία, γεγονός που ανατρέπει την κυρίαρχη αντίληψη, ότι τα δύο φύλα διαφέρουν ριζικά στη σεξουαλικότητά τους.

Πανελλήνια έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου και του Iνστιτούτου Σεξουαλικής Yγείας της Γυναίκας που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 400 γυναικών (σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη), αποτυπώνει και αποκωδικοποιεί την ερωτική συμπεριφορά των γυναικών. H σύγχρονη ιατρική έρευνα έχει αποδείξει ότι τα γονίδια που ελέγχουν τη σεξουαλικότητά μας είναι ίδια στα δύο φύλα και ότι οι περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν τη σεξουαλική ορμή και φαντασίωση είναι ίδιες στους άνδρες και τις γυναίκες. Τα γεννητικά όργανα των γυναικών φαίνεται ότι είναι πιο πλούσια σε αισθητήριες απολήξεις σε σχέση με τα ανδρικά. H γυναικεία κλειτορίδα έχει 6.000 νευρικές απολήξεις, ενώ το ανδρικό πέος 400, γεγονός που δείχνει πως η υποτίμηση του ρόλου της έχει να κάνει περισσότερο με κοινωνικούς παρά βιολογικούς λόγους. Επίσης, ο ρόλος των ορμονών που καταδίκαζε τη γυναίκα σε ανερωτική ζωή, γιατί τη συνέδεε με την παρουσία των ωαρίων και τη γονιμοποίηση, δεν ισχύει σήμερα, γιατί η τεστοστερόνη, η γνωστή ως ανδρική ορμόνη, είναι η ίδια ουσία που ρυθμίζει την επιθυμία στον άνδρα αλλά και στη γυναίκα. Αυτό σημαίνει ότι και τα δύο φύλα έχουν κοινές βιολογικές καταβολές, κοινά γονίδια, κοινές ουσίες που ορίζουν τη συμπεριφορά μας, αλλά ίσως να έχουμε κοινωνικές δομές που απλώς διαχωρίζουν αυτή τη συμπεριφορά.

Ακόμη και σήμερα, κυρίαρχη άποψη είναι, πως η γυναίκα δεν διεκδικεί την ερωτική πράξη αλλά τη δέχεται παθητικά, σαν αντικείμενο του πόθου των ανδρών και μόνο. Σύμφωνα όμως με τα αποτελέσματα της έρευνας, φαίνεται ότι οι γυναίκες όχι μόνο διεκδικούν την ερωτική πράξη στις ίδιες αναλογίες όπως και οι άνδρες, αλλά δηλώνουν έτοιμες να χρησιμοποιήσουν και ουσίες (viagra) για τη βελτίωση της ερωτικής τους ζωής. Εξίσου σημαντική είναι όμως και η διαπίστωση, σύμφωνα με τις απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο, ότι τις γυναίκες δεν τις ελκύουν τα πνευματικά χαρίσματα των ανδρών, αλλά το σώμα και γενικά η εμφάνιση, συγκεκριμένα οι γλουτοί, η πλάτη, τα πόδια, το στέρνο, τα γεννητικά όργανα. Προσέχουν δηλαδή ό,τι και οι άνδρες στις γυναίκες (γλουτούς, πλάτη, πόδια, στήθος).

Διανύουμε μια περίοδο που το παλιό δεν έχει πεθάνει και το καινούριο γεννιέται συνεχώς. Η έρευνα στην Ιατρική γεννά συνεχώς νέες απόψεις. Παρ’ όλα αυτά η κοινωνία μας έχει στερεότυπα τα οποία πολύ δύσκολα θ’ αλλάξουν. Η έρευνα αυτή έχει ως στόχο να φέρει σε σύγκρουση τα στερεότυπα της κοινωνίας με την πραγματικότητα της επιστήμης. H κυρίαρχη άποψη ότι οι γυναίκες δεν φαντασιώνονται μόνες τους και δεν αυτοϊκανοποιούνται, όπως οι άνδρες, είναι απλώς μια κοινωνική
θεώρηση. Διότι η βιολογική θεώρηση δείχνει ότι ο κύκλος των ορμονών, της χημείας του έρωτα και της επιθυμίας στα δύο φύλα είναι ίδιος. Αυτό μπορεί να τεκμηριωθεί στη σύγχρονη έρευνα, διότι οι γυναίκες σε ποσοστό 60% καταφεύγουν στην αυτοϊκανοποίηση και αντλούν ευχαρίστηση από αυτήν, ενώ το ποσοστό των ανδρών ίσως να είναι μικρότερο.

Σε όλους τους πίνακες της έρευνας αποτυπώνεται ότι η γυναίκα θεωρεί την ερωτική της ζωή κυρίαρχο θέμα και δεν έχει τις προκαταλήψεις που η κοινωνία της καταλογίζει. Θεωρεί, σε υψηλό ποσοστό, την ερωτική ζωή σημαντικό δείκτη της ποιότητας της ζωής της αλλά και της υγείας της. Ενδιαφέρεται για τα σεξουαλικά προβλήματα του άνδρα, αλλά και τα δικά της και είναι έτοιμη να δοκιμάσει φαρμακευτική αγωγή, εάν πιστέψει ότι μπορεί να βελτιώσει την επιθυμία της, τη διέγερσή της ή τον οργασμό της. Αυτό αποδεικνύεται από τα τηλεφωνήματα που γίνονται στις ανοικτές γραμμές επικοινωνίας, όπου το 50% των γυναικών ρωτάνε εάν το VIAGRA θα μπορούσε να βοηθήσει και τις ίδιες, όπως και το σύντροφό τους.

Ένα άλλο επίσης σημαντικό σημείο της έρευνας είναι ότι οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση αλλά και μετά από αυτήν, έχουν συχνότερους και καλύτερους οργασμούς, όπως και καλύτερη διέγερση. Η προκατάληψη πως οι μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες ξεχνούν το σεξ είναι κοινωνική προκατάληψη και απέχει από την πραγματικότητα. Οι αριθμοί από τις επιδημιολογικές μελέτες, αλλά και η σύγχρονη βασική και κλινική έρευνα, αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο.

Η ομορφιά και η νεότητα δεν ταυτίζεται με τη σεξουαλικότητα

Και αυτό γιατί η μείωση των οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση και η αύξηση των ανδρογόνων είναι η αιτία που οι μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες είναι πιο αποδοτικές σεξουαλικά. Το ίδιο ισχύει και για τις γυναίκες με μεγαλύτερο σωματικό βάρος από το κανονικό, οι οποίες δεν πληρούν τα αισθητικά κριτήρια του ανορεξικού μοντέλου. Σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα, η ορμονική διάσταση της γυναίκας με πλεόνασμα λίπους είναι περισσότερο έτοιμη για καλύτερους οργασμούς, γι’ αυτό και στα ανατολικά αισθητικά πρότυπα, οι γυναίκες σεξουαλικά πρότυπα ήταν πάντα υπέρβαρες και όχι αδύνατες (βλ. χαρέμια).

Συμερασματικά λοιπόν η γυναίκα σήμερα, ενώ αντιμετωπίζεται περίπου σε όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες με μια σαφώς καλύτερη μεταχείριση από τις προηγούμενες 10ετίες και ενώ ορισμένα ταμπού για την ισότιμη θέση της στη σχέση αρχίζουν να καταρρίπτονται, αντιμετωπίζει ακόμη ένα μεγάλο κενό στον τρόπο έκφρασής της γύρω από τη σεξουαλικότητά της.

Πηγές: naturanrg.gr (Τ. Μαρκουτσά)

Νερό ...! Αλήθειες και ψέματα για το διάφανο χρυσό!



Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

22 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα Νερού - Αλήθειες και ψέματα για το διάφανο χρυσό 
 
Χωρίς το νερό, δεν μπορούμε να ζήσουμε παρά μόνον λίγες μέρες. Είναι καθοριστικό για τη ρύθμιση της εσωτερικής θερμοκρασίας του οργανισμού, την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών, την πέψη, την αποβολή των τοξινών αλλά και τη λίπανση όλων των ιστών του σώματος, από τους πνεύμονες μέχρι τα μάτια. Είναι πολλοί ωστόσο οι μύθοι που κυκλοφορούν γύρω από τον λεγόμενο «διάφανο χρυσό». Με αφορμή λοιπόν την πρόσφατη σχετικά Παγκόσμια Ημέρα Νερού (22/3/2012), καιρός να ... αποκατασταθεί όλη η αλήθεια!

Το νερό αδυνατίζει – Αλήθεια & Ψέμα

Το φυσικό νερό δεν αδυνατίζει, αν και όσοι πίνουν 6-8 ποτήρια ημερησίως, ενδέχεται να νιώθουν λιγότερο έντονο το αίσθημα της όρεξης, αφού το νερό επιδρά πάνω στα νευρικά κέντρα που ελέγχουν τόσο το αίσθημα της δίψας, όσο και της πείνας. Όσο για το αεριούχο νερό, οι φυσαλίδες του τείνουν να προσφέρουν ένα προσωρινό αίσθημα κορεσμού, καθότι διαστέλλουν στιγμιαία τα τοιχώματα του στομάχου.

Το αεριούχο νερό συμβάλλει στην πέψη – Αλήθεια

Τα αεριούχα νερά, δηλαδή αυτά που περιέχουν ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα μεγαλύτερη από 250mg ανά λίτρο, βοηθάνε αναμφίβολα στην πέψη. Και τα νερά όμως που περιέχουν δισανθρακικό νάτριο (σόδα) συμβάλλουν στη χώνεψη, επιταχύνοντας τη γαστρική κένωση. Αν καταναλωθούν με άδειο στομάχι αντιθέτως, καταλαγιάζουν τη γαστρική οξύτητα.

Το φυσικό νερό σε θερμοκρασία δωματίου ξεδιψάει περισσότερο– Αλήθεια

Έχει διαπιστωθεί ότι αυτό που ξεδιψάει περισσότερο είναι το όξινο φυσικό νερό, δηλαδή αυτό στο οποίο έχει προστεθεί λίγος χυμός λεμονιού. Αν μάλιστα καταναλωθεί σε θερμοκρασία δωματίου, τότε το αποτέλεσμα διαρκεί περισσότερο. Το όξινο νερό ξεδιψάει περισσότερο τόσο επειδή καταπολεμάει τη γλυκιά ή αλμυρή γεύση που ξυπνάει η δίψα, όσο και επειδή εξισορροπεί τα επίπεδα pH που έχουν διαταραχτεί εξαιτίας της απώλειας των εσωτερικών υγρών.

Όταν νιώθουμε δίψα, είμαστε ήδη αφυδατωμένοι - Αλήθεια

Πράγματι, το σώμα μας έχει ελαφρώς αφυδατωθεί όταν σημάνει το αίσθημα της δίψας. Και αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι ένα ποσοστό αφυδάτωσης της τάξεως του 2% δυσκολεύει τον οργανισμό να ρυθμίσει την εσωτερική θερμοκρασία του.

Το πολύ νερό είναι δύσπεπτο – Ψέμα

Ακριβώς όπως η έλλειψη νερού αποδεικνύεται βλαβερή για τον οργανισμό, έτσι και μία κατάσταση υπερυδάτωσης μπορεί να αποβεί αρνητική. Όχι όμως τόσο σε επίπεδο πέψης, όσο για τον κίνδυνο καταπόνησης των νεφρών, ειδικά στους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας με μειωμένη νεφρική λειτουργία.

Το νερό μπορεί να καταπολεμήσει τη χαμηλή πίεση – Αλήθεια

Μία έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην επιστημονική επιθεώρηση “Hypertension”, αποκάλυψε ότι το νερό μπορεί να περιορίσει τον κίνδυνο λιποθυμίας στους υποτασικούς και να οξύνει την επαγρύπνηση και τη συγκέντρωσή τους. Αυτό συμβαίνει επειδή διεγείρει το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, που είναι υπεύθυνο για βασικές λειτουργίες, όπως την πέψη, την αναπνοή και τον καρδιακό χτύπο.

Χωρίς νερό ένας άνθρωπος μπορεί να αντέξει μόνο μία μέρα – Ψέμα

Όχι, μπορεί να αντέξει από δύο έως τέσσερις ημέρες. Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο ότι μία απώλεια νερού ίση με το 10% του ατομικού βάρους μπορεί να προκαλέσει εξαιρετική αδυναμία, καθώς η έλλειψη αυτή μειώνει τον συνολικό όγκο του αίματος προκαλώντας μικρότερη αιμάτωση της καρδιάς και άρα περιορισμένη οξυγόνωση του οργανισμού με σοβαρές μυϊκές και νευρολογικές επιπτώσεις. Μία αφυδάτωση της τάξεως του 5% προκαλεί κράμπες, κόπωση και εκνευρισμό, ενώ όταν φτάσει το 7%, μπορεί να προκαλέσει ακόμα και παραισθήσεις.

Το χρώμα των ούρων προδίδει την πιθανή αφυδάτωση – Αλήθεια

Αν ένας άνθρωπος δεν πιει πολύ νερό κατά τη διάρκεια της μέρας, τότε τα ούρα του είναι λίγα και σκουρόχρωμα. Αυτό συμβαίνει επειδή ο οργανισμός, για να αποφύγει την περαιτέρω απώλεια υγρών, κάνει τα ούρα πιο συμπυκνωμένα.

Υπάρχει νερό για κάθε ανάγκη!

Ανάλογα με την ηλικία ή την κατάσταση της υγείας, συστήνεται ένας συγκεκριμένος τύπος νερού. Ανακαλύψτε αυτόν που ταιριάζει στις δικές σας ανάγκες.

Για τους υπερτασικούς: Ενδείκνυται το νερό με χαμηλή συγκέντρωση νατρίου, που συμβάλλει στην αποβολή των τοξινών.

Για τους καρδιοπαθείς: Συστήνεται το σκληρό μεταλλικό νερό, δηλαδή αυτό που είναι πλούσιο σε ασβέστιο και μαγνήσιο, αφού διαπιστώθηκε ότι είναι ικανό να προλαμβάνει το έμφραγμα και να προστατεύει τις στεφανιαίες αρτηρίες.

Για τις εγκύους και όσους πάσχουν από οστεοπόρωση: Το ασβεστούχο νερό (150mg ανά λίτρο) είναι το καταλληλότερο για τις αυξημένες ανάγκες πρόσληψης ασβεστίου που παρουσιάζουν οι εγκυμονούσες, αλλά και όσοι υποφέρουν από οστεοπόρωση. Να σημειωθεί ότι η ικανότητα του εντέρου να απορροφάει το ασβέστιο από το νερό είναι παρόμοια με την αντίστοιχη απορροφισιμότητα από το γάλα.

Για τους αθλητικούς τύπους: Ενδείκνυται ένα νερό πλούσιο σε μεταλλικά άλατα, κυρίως σε ασβέστιο, σίδηρο, χλώριο και νάτριο, που βελτιώνει τις επιδόσεις τους.

Για όσους υποφέρουν από πέτρα στα νεφρά: Συστήνεται ένα ολιγομεταλλικό νερό που διεγείρει τη διούρηση, προλαμβάνοντας έτσι τον σχηματισμό πέτρας αλλά και ευνοώντας την αποβολή της τυχόν υπάρχουσας.

Πηγές: naturanrg.gr (Α. Ραυτοπούλου) 

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Τι είναι το .... μεταβολικό σύνδρομο;

Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Μεταβολικό σύνδρομο 

Tί είναι;
Tο μεταβολικό σύνδρομο (αλλιώς γνωστό και ως  σύνδρομο Χ) χαρακτηρίζεται από ένα σύνολο επιμέρους μεταβολικών διαταραχών. Συγκεκριμένα στο μεταβολικό σύνδρομο, σε γενικές γραμμές,  υπάρχουν ταυτόχρονα τρεις ή περισσότερες από τις διαταραχές που αναφέρονται παρακάτω:

Επίπεδα 'καλής χοληστερίνης' HDL κάτω από 40mg/dl στον άνδρα και κάτω από 50 mg/dl στην γυναίκα
•Επίπεδα τριγλυκεριδίων αίματος πάνω από 150mg/dl
•Αρτηριακή πίεση αίματος τουλάχιστον 130 και 85 mmHg η συστολική και διαστολική αντιστοίχα
•Γλυκόζη (ζάχαρο) αίματος νηστείας τουλάχιστον 110mg/dl
•Περιφέρεια μέσης πάνω από 102cm στον άνδρα ή 88cm στην γυναίκα

Κριτήρια τεκμηρίωσης μεταβολικού συνδρόμου σύμφωνα με την Παγόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO) και το Εθνικό Πρόγραμμα Αντιμετώπισης  και Εκπαίδευσης Δυσλιπιδαιμιών Ενηλίκων των Η.Π.Α.  (ΝCΕΡ-ΑΤP).

Το μεταβολικό σύνδρομο σχεδόν πάντα συνδέεται με την ύπαρξη αντίστασης των περιφερικών ιστών (και κυρίως του μυϊκού ιστού) στη δράση της ινσουλίνης. Αυτό σημαίνει ότι τα κύτταρα των ιστών δεν ανταποκρίνονται στο μήνυμα της ινσουλίνης για απορρόφηση του σακχάρου από την κυκλοφορία.

Άτομα που εμφανίζουν μεταβολικό σύνδρομο έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν στεφανιαία νόσο (έμφραγμα του μυοκαρδίου), εγκεφαλικό επεισόδιο και διαβήτη τύπου 2. Το μεταβολικό σύνδρομο δεν έχει συμπτώματα, ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα, εντοπίζεται μόνο κατά την ετήσια ιατρική προληπτική εξέταση και πρέπει να θεραπεύεται άμεσα λόγω της μοιραίας εξέλιξης που μπορεί να έχει σε πολλές περιπτώσεις.

Η παχυσαρκία και ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (ΒΜΙ), ο οποίος ισούται με το πηλίκο του βάρους διά του τετραγώνου του ύψους, αποτελούν προδιαθεσικούς παράγοντες για την εμφάνιση του μεταβολικού συνδρόμου, ενώ βασικό ρόλο έχουν και γενετικοί παράγοντες, οι οποίοι επεμβαίνουν σε μία σειρά από παραμέτρους όπως η αντίσταση των ιστών στη δράση της ινσουλίνης. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένα άτομα έχουν μεγαλύτερη γενετικώς καθορισμένη προδιάθεση από άλλα, να αναπτύξουν αυτό το σύνδρομο.

 Πώς αντιμετωπίζεται το μεταβολικό σύνδρομο;

Η συχνότητα του μεταβολικού συνδρόμου αυξάνει ανησυχητικά τα τελευταία χρόνια, με τις κακές διατροφικές συνήθειες, το στρες και τον καθιστικό τρόπο ζωής να συμβάλλουν πολύ σε αυτό. Υπολογίζεται ότι 20-30% του πληθυσμού στις βιομηχανοποιημένες χώρες πάσχει από μεταβολικό σύνδρομο.

Επομένως ως πρώτη αντιμετώπιση του μεταβολικού συνδρόμου προτείνεται η αλλαγή τρόπου ζωής, με την  υιοθέτηση καλύτερων διατροφικών συνηθειών, την ένταξη άσκησης στην καθημερινότητα (μισή ώρα επιπλέον γρήγορο περπάτημα την ημέρα μερικές φορές είναι αρκετό για να αποκαταστήσει τον μεταβολισμό), τη διακοπή του καπνίσματος και την απώλεια βάρους (διατήρηση ΒΜΙ<25).

Εάν οι δείκτες του μεταβολικού συνδρόμου δεν  βελτιωθούν με τις παραπάνω αλλαγές, τότε πιθανόν να απαιτούνται φαρμακευτικές παρεμβάσεις από τον θεράποντα ιατρό  για την αντιμετώπιση των επιμέρους παραγόντων (πχ λήψη στατινών για βελτίωση τιμών χοληστερίνης, διουρητικών για την υπέρταση κτλ).

Σημαντικό ρόλο τα τελευταία χρόνια στην αντιμετώπιση του μεταβολικού συνδρόμου διαδραμματίζει και η προσέγγιση του μεταβολισμού μέσω της οξείδωσης με τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου (οξειδωτικό στρες) και της αντιμετώπισης μέσω των ισχυρών αντιοξειδωτικών ουσιών.

Πηγές:
-Medline plus http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/metabolicsyndrome.html
-American Heart Association,   http://www.americanheart.org/presenter.jhtml?identifier=4756  
-Yamamoto K, Okazaki A, Ohmori S. ''The Relationship between Psychoe-social Stress,Age, BMI, CRP, Lifestyle, and the Metabolic Syndrome in Apparently Healthy Subjects. '' J Physiol Anthropol. 2011;30(1):15-22
-e-wellness.gr 

Μάθετε να διαβάζετε τις ετικέτες .... όταν ψωνίζετε!


Δρ Δημήτρης Ψυρρόπουλος

Μάθετε να διαβάζετε τις ετικέτες       
     
         Οι θερμίδες αναγράφονται συνήθως ως "kcal"  αλλά & ως "kj".
         Mας ενδιαφέρει το "kcal" που ισούται με την γνωστή μας θερμίδα. 

•GDA:  Μας δείχνει τις ενδεικτικές ημερήσιες προσλήψεις (συνήθως βασίζεται στις 2000 θερμίδες / ημέρα), δηλάδη πόσο % του GDA καλύπτει η 1 μερίδα του συγκεκριμένου τροφίμου
•Τα συστατικά του τροφίμου γράφονται στην ετικέτα κατά σειρά βάρους με φθίνουσα σειρά.
•Συγκρίνετε τα τρόφιμα από την ανάλυση στα 100 γρ. και όχι ανά μερίδα, έτσι ώστε να μπορείτε να συγκρίνετε διαφορετικά τρόφιμα μεταξύ τους.
•Τα σάκχαρα μπορούν να αναγράφονται και ως φρουκτόζη, σιρόπι γλυκόζης ή φρουκτόζης, δεξτρόζη, μαλτόζη, λακτόζη, αμυλοσιρόπι.
•Μπορεί κάποια τρόφιμα να αναγράφουν ότι «δεν έχει προστεθεί ζάχαρη» αλλά να περιέχονται  υδατάνθρακες. Συνήθως είναι οι υδατάνθρακες που φυσικώς υπάρχουν στα συστατικά που αποτελούν την συνταγή (πχ. τα παγωτά «0% & 0%», στα οποία δεν έχει προστεθεί ζάχαρη άλλά έχουν υδατάνθρακες ~10%, όπως η λακτόζη του γάλακτος).
•Να επιλέγετε τρόφιμα που δεν περιέχουν Υδρογονωμένα (trans) λιπαρά & με όσο το δυνατόν λιγότερα κορεσμένα.
•Αυτά που αναγράφονται στην μπροστινή πλευρά των συσκευασιών δίνουν μόνο την γενική εικόνα. Καλό είναι να διαβάζετε και τις συνθέσεις που αναγράφονται στο πίσω μέρος της συσκευασίας.
 
•Τα «Ε» δεν είναι απαραίτητα και επικίνδυνα και μάλιστα ο αριθμός «Ε» μα δείχνει ότι έχει ελεγθεί και έχει επιτρέπεται  η χρήση τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δυστυχώς κάθε χρόνο αναθεωρείται ο κατάλογος των «Ε» λόγω νέων ερευνών που κρίνουν κάποια «ύποπτα» ή επικίνδυνα. Δεν γίνεται να τα αποφύγουμε, αλλά καλό είναι να διαλέγουμε τα τρόφιμα  με τα λιγότερα «Ε».
          Ε 100 – Ε 199       χρώματα
          Ε 200 – Ε 299       συντηρητικά
          Ε 300 – Ε 399       αντιξειδωτικά & μέσα οξίνισης
          Ε 400 – Ε 499       σταθεροποιητές, ομογενοποιητές κλπ
          Ε 500 – Ε 599       ρυθμιστές οξύτητας κλπ.
          Ε 600 – Ε 699       αρώματα
          Ε 700 – Ε 799       αντιβιωτικά
          Ε 900 – Ε 999       διάφορα όπως γλυκαντικές ύλες κλπ.

Πηγές: e-wellness.gr

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Μπορούμε να μείνουμε νέοι, να μην αλλάζει το σώμα μας και να μην αρρωσταίνουμε ...;



Δρ Δημήτρης Ψυρρόπουλος

Μπορούμε να μείνουμε νέοι, να μην αλλάζει το σώμα μας και να μην αρρωσταίνουμε...;

'Ενα από τα "κλειδιά" στην απάντηση στο ερώτημα είναι ο μεταβολισμός. Ο μεταβολισμός με την ευρεία επιστημονική έννοια σε κυτταρικό επίπεδο  και όχι ένα τμήμα του, δηλαδή μόνο αυτό που αφορά τα παραπάνω κιλά που έχουμε και προσπαθούμε να χάσουμε. 

Και εάν όντως αυτό ισχύει, από πότε θα πρέπει κάποιος να ασχοληθεί με αυτό το θέμα; Αφορά όλες τις ηλικίες; Οι αθλούμενοι, νέοι και μεγαλύτερης ηλικίας, πρέπει να ενδιαφερθούν; Με τους αδύνατους τί γίνεται; Αυτοί που έχουν παραπάνω κιλά, τι κάνουν; Οι άνθρωποι που ήδη έχουν κάποιο απλό ή ίσως και σοβαρότερο πρόβλημα υγείας μπορούν να αλλάξουν ή να βελτιώσουν την κατάστασή τους; Πολλά τα ερωτήματα που προκύπτουν αλλά από ότι φαίνεται υπάρχει κάποια απάντηση που βασίζεται σε επιστημονικά στοιχεία.


Κάποιοι υποστηρίζουν με ενθουσιασμό ότι δεν θα γεράζαμε ποτέ ούτε θα αρρωσταίναμε εάν υπήρχε τρόπος να εξουδετερώνουμε τις "ελεύθερες ρίζες οξυγόνου" (ROS) που παράγονται κατά τη διάρκεια των χημικών αντιδράσεων, των "καύσεων" που γίνονται με σκοπό την παραγωγή ενέργειας κυρίως από τη διάσπαση των τροφών.

Οι ROS είναι δηλαδή τα κατάλοιπα, τα "καυσαέρια" αυτών των δραστηριοτήτων του ορανισμού μας και είναι ιδιαίτερα τοξικές αν συγκεντρωθούν σε μεγάλες ποσότητες στο σώμα μας.

Ο οργανισμός μας, έχει βέβαια τον τρόπο μέσω των αντιοξειδωτικών ουσιών, δηλαδή της φυσικής άμυνας που διαθέτει (υπό φυσιολογικές συνθήκες) να απομακρύνει αυτά τα τοξικά κατάλοιπα, τους "πειρατές" όπως λέγονται. Αν όμως δεν τα καταφέρει τότε οι ROS καταστρέφουν, "κομματιάζουν" τα κύτταρά μας με αποτέλεσμα την εμφάνιση ασθενειών που στην πλειονότητά τους είναι πολύ γνωστές. Δηλαδή π.χ. αλτσχάιμερ, καρκίνος, διαβήτης, έμφραγμα, εγκεφαλικό, πίεση, παχυσαρκία, αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκες, σπαστική κολίτιδα, πρόωρη γήρανση, άσχημη κατάσταση του δέρματος, κ.λ.π.

Σήμερα υπάρχει τρόπος να μετρηθεί τόσο ο αριθμός των ROS, των "πειρατών" όσο και το επίπεδο της άμυνας του οργανισμού με νέες πρωτοποριακές μεθόδους.

Με τις μετρήσεις αυτές, συνήθως βελτιώνονται εξαιρετικά κατ' αρχάς οι συνθήκες αντιμετώπισης των παθολογικών καταστάσεων που ήδη έχουν εκδηλωθεί και δεύτερον οι συνθήκες πρόληψης.

Όπως και να είναι όμως, με αυτή τη μοντέρνα ιατρική προσέγγιση ο καθένας μπορεί να μάθει σε τι κατάσταση είναι ο μεταβολισμός του οργανισμού του, τι .... είδος "καυσαέρια" παράγει, εάν χρειάζεται λίγο .... "ρεγουλάρισμα" και εάν θέλει κανένα ... βελτιωτικό των "καύσεων" ...! 

Στις μέρες μας για αυτό το θέμα της  οξείδωσης, της "σκουριάς" των κυττάρων μας λόγω του υπεβολικού αριθμού των ελεύθερων ριζών οξυγόνου και της μειωμένης άμυνας του οργανισμού μας  έχει αναπτυχθεί τεράστια επιστημονική δραστηριότητα τόσο στην ιατρική όσο στις πειραματικές επιστήμες π.χ. μοριακή βιολογία.

 
Για αυτό το λόγο, είναι σήμερα εφικτή η εφαρμογή σε εξειδικευμένους χώρους ειδικών μεθόδων προσέγγισης του θέματος της οξείδωσης και αντιοξείδωσης με θεαματικά αποτελέσματα (Ιατρικές Μονάδες Μελέτης Μεταβολισμού).

Πηγές: Cardiovascular Prevent Diseases

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Απαραίτητο: οι σωστοί συνδυασμοί ... τροφών ...!


Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Οι διάφορες ομάδες τροφίμων αφομοιώνονται από τον οργανισμό μας με διαφορετικό τρόπο, σε διάφορα σημεία του σώματος και φυσικά χρησιμοποιώντας διαφορετικές χημικές ουσίες. Έτσι, προκειμένου το πεπτικό μας σύστημα να λειτουργεί αποτελεσματικά, θα πρέπει να προσέξουμε τους συνδυασμούς που κάνουμε στο πιάτο μας.

Μερικά τρόφιμα απαιτούν ένα αλκαλικό περιβάλλον, ενώ ορισμένα άλλα απαιτούν όξινο (υδροχλωρικό οξύ) για την πέψη. Έτσι, πρέπει να φροντίσουμε ότι δεν καταναλώνουμε ταυτόχρονα τροφές που απαιτούν διαφορετικό περιβάλλον γιατί μακροπρόθεσμα αυτοί οι συνδυασμοί τροφών προκαλούν διαταραχές όπως π.χ. δυσκοιλιότητα και επιβραδύνουν τον μεταβολισμό μας.

Όταν λοιπόν ετοιμάζουμε ένα γεύμα, ας έχουμε στο μυαλό μας τα παρακάτω όσον αφορά τους συνδυασμούς τροφών που θα πρέπει να κάνουμε:

Ποτέ μην τρώτε τροφές με άμυλο και όξινες τροφές (φρούτα ή χυμούς φρούτων) ταυτόχρονα, σε ένα γεύμα.

Για παράδειγμα, το λευκό ψωμί και οι χυμοί εσπεριδοειδών δεν μπορούν να αφομοιωθούν ταυτόχρονα από τον οργανισμό σας. Λίπη καισάκχαρα φρούτων δεν πρέπει να συνδυάζονται σε κανένα γεύμα. Με απλά λόγια, δεν πρέπει ποτέ να τρώμε δημητριακά, ψωμί, πατάτες ή άλλα τέτοια τρόφιμα μαζί με πορτοκάλια, μούρα, γκρέιπφρουτ, ανανά, ή άλλα όξινα τρόφιμα.

Όχι στις πρωτείνες και στους υδατάνθρακες ταυτόχρονα

Τρόφιμα που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες (όπως οι ξηροί καρποί, τα φασόλια, οι φακές, το γάλα, τα αυγά, το τυρί, τα κρεατικά κ.α.) και τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες (όπως οι πατάτες, το καλαμπόκι, οι αγκινάρες, τα κάστανα,οι γλυκοπατάτες,οι κολοκύθες, τα καρότα, τα τεύτλα κ.α.) δεν θα πρέπει ποτέ να καταναλώνονται ταυτόχρονα, στο ίδιο γεύμα όπως επίσης θα πρέπει να υπάρχει μόνο ένα είδος πρωτεϊνών ανά γεύμα. Αυτό γιατί η πρωτεΐνη απαιτεί όξινο περιβάλλον στο στομάχι, ενώ οι υδατάνθρακες αλκαλικό. Η ταυτόχρονη κατανάλωσή τους θα προκαλέσει την εξουδετέρωση του όξινου περιβάλλοντος από το αλκαλικό (ή αντίστροφα) κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα συμπτώματα όπως καούρα, φούσκωμα, δυσκοιλιότητα κ.ο.κ.

Προσοχή στα επιδόρπια

Τα επιδόρπια, στο τέλος κάθε γεύματος είναι κακή ιδέα. Δεν μπορούν να αφομοιωθούν εύκολα μετά την πρόσληψη των υδατανθράκων ή των πρωτεϊνών του κυρίως γεύματος και "κάθονται" στο πάνω μέρος της τροφής που καταναλώσατε δίχως να χωνεύονται δημιουργώντας δυσπεψία.

Πεπόνι και πέψη

Το πεπόνι δεν πρέπει ποτέ να καταναλώνεται με οποιαδήποτε άλλα φρούτα ή τρόφιμα καθώς δεν μπορεί να χωνευθεί αν συνδυαστεί με οτιδήποτε άλλο.

Φρούτα

Όσον αφορά τα φρούτα, ποτέ δεν συνδυάζουμε όξινα φρούτα (πορτοκάλι, γκρέιπφρουτ, ρόδι, φράουλα, ανανά, μανταρίνι, λεμόνι, ακτινίδιο) με γλυκά φρούτα (μπανάνα, σταφίδες, σύκα, σταφύλια κ.α.) καθώς δεν μπορούν να χωνευθούν μαζί. Τα φρούτα, αν είναι δυνατό, θα πρέπει να είναι ένα ξεχωριστό γεύμα από μόνα τους.

Γάλα

Το γάλα δεν πρέπει να καταναλώνεται ταυτόχρονα με το κρέας, αλλά είναι ένας καλός συνδυασμος με φρούτα (εκτός από τα εσπεριδοειδή). Γεύματα που συνδυαζουν το γάλα με ... τοστ ή αυγά (π.χ. για πρωινό) είναι από τους πιο τοξικούς συνδυασμούς τροφίμων όπως και το κλασικό γεύμα με κρέας και πουρέ πατάτας είναι κάτι που πρέπει να αποφεύγουμε να καταναλώνουμε.

Ποτά

Το κρασί (κόκκινο ή λευκό), δεν πρέπει ποτέ να πίνεται με μπύρα.

Νερό κατά το φαγητό

Ποτέ μην πίνετε μεγάλες ποσότητες νερού μαζί με το φαγητό ή αμέσως μετά, καθώς θα επιβραδύνει τη διαδικασία της πέψης.

Τέλος, ένας καλός συνδυασμών τροφίμων περιλαμβάνει τρόφιμα με πρωτεΐνες και τρόφιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε άμυλο (π.χ. κρέας και πράσινα λαχανικά). Τα πράσινα λαχανικά μπορούν επίσης να συνδυαστούν με τα αμυλούχα λαχανικά (όπως το ρύζι, σπανάκι κ.α.).
Πηγές: www.diet4all.gr

Η εξυπνάδα και τα επίπεδα ... χοληστερόλης ...!


Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Χοληστερόλη και νοητικές επιδόσεις

Σε τμήμα της πολύ γνωστής μεγάλης μελέτης, τη μελέτη Framingham  στην οποία έλαβαν μέρος περίπου 2.000 άνδρες και γυναίκες (Framingham Heart Study) μελετήθηκε ο συσχετισμός μεταξύ της συνολικής χοληστερόλης και των νοητικών επιδόσεων, όπου μετρήθηκαν ικανότητες όπως η εκλογίκευση, η συγκέντρωση και η προσοχή, η ευχέρεια του λόγου και η εκτελεστική λειτουργία.

Στόχος της μελέτης αυτής ήταν να διαπιστωθεί αν και κατά πόσο η χοληστερόλη, ίσως ένα από τα σημαντικότερα μόρια του οργανισμού, επηρεάζει τη συμπεριφορά μας κατά τη διάρκεια των ετών. Να υπενθυμίσουμε εδώ, ότι η χοληστερόλη είναι το πρώτο και σημαντικότερο μόριο για την παρασκευή πολλών και σημαντικών ορμονών και άλλων ουσιών που ο οργανισμός και κατά βάση το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα χρησιμοποιεί.

Στη μελέτη λοιπόν αυτή έλαβαν μέρος 789 άνδρες και 1105 γυναίκες οι οποίες μετά από εξέταση διαπιστώθηκε ότι δεν έπασχαν από κάποιας μορφής άνοια ή δεν είχαν πάθει κάποιο εγκεφαλικό κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Η μελέτη διήρκησε 18 χρόνια και περιελάμβανε σαφή ερωτηματολόγια και διετήσια λήψη αίματος για την μέτρηση δεικτών με κυριότερη τη χοληστερόλη. Τέσσερα έως έξι χρόνια μετά την περίοδο της παρατήρησης διεξήχθηκαν νοητικά τεστ που σχετίζονται με όλες τις παραπάνω πτυχές της νόησης. Κατόπιν έγιναν στατιστικές διορθώσεις με βάση δημογραφικές και βιοχημικές μεταβλητές.

Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό. Όλοι όσοι ανήκαν στα ανώτερα επίπεδα χοληστερόλης (από 200 mg/dL και πάνω) είχαν σαφώς ανώτερες νοητικές ικανότητες από αυτούς που ήταν στα χαμηλότερα επίπεδα. Μάλιστα, όσο πιο μεγάλα ήταν τα επίπεδα, τόσο μεγαλύτερη ήταν και η απόδοση.

Η μεγάλη και έγκυρη αυτή μελέτη είναι ένα ακόμη εξαιρετικό παράδειγμα για το πόσο χρήσιμη είναι η χοληστερόλη και για το πόσο προσεχτικοί πρέπει να είμαστε όταν προσπαθούμε να τη μειώσουμε σε πολύ χαμηλά επίπεδα, είτε απέχοντας από την κατανάλωσή της είτε με τη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων. Υπενθυμίζεται επίσης ότι ο ανθρώπινος οργανισμός χρησιμοποιεί τη χοληστερόλη σε πάνω από 30 βιολογικές διεργασίες μεγάλης σημασίας.

Βιβλιογραφία: Serum cholesterol and cognitive performance in the Framingham Heart Study.
Elias PK, Elias MF, D’Agostino RB, Sullivan LM, Wolf PA.Psychosom Med. 2005 Jan-Feb;67(1):24-30.

Πηγές: www.detoxcenter.gr

Μεταβολισμός και ... ύπνος!


Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Κοιμήσου και …ο μεταβολισμός σου δουλεύει ...!

Υπάρχουν εδώ και δεκαετίες πολλά επιδημιολογικά δεδομένα τα οποία συνδέουν την έλλειψη ύπνου αλλά και την μειωμένη ποιότητά του με αυξημένα ποσοστά παχυσαρκίας, στις προηγμένες χώρες και τις χώρες όπου κυριαρχεί η δυτική διατροφή και ο δυτικός τρόπος ζωής. Η σύσταση για τουλάχιστον 7 ώρες ύπνο ημερησίως δεν αφορά μόνο αυτό που ονομάζουμε ευεξία και ξεκούραση αλλά και μια πλειάδα ακόμη νευροχημικών και ορμονολογικών διαδικασιών που διαδραματίζονται στον οργανισμό μας όσο κοιμόμαστε. Όλες αυτές οι διαδικασίες προετοιμάζουν όλο το μεταβολισμό και ενεργοποιούν την παραγωγή συστατικών τα οποία θα μας χρησιμεύσουν κατά τη διάρκεια της επόμενης ημέρας.

Μια νέα έρευνα η οποία δημοσιεύτηκε αυτό το μήνα στο πιο έγκυρο περιοδικό διατροφής The American Journal of Clinical Nutrition, αποδεικνύει ότι υπάρχει σαφής βιοχημική σχέση μεταξύ του περιορισμού του ύπνου και της νευρικής απόκρισης της τροφής. Αυτό που μέχρι τώρα ήταν γνωστό, ήταν ότι η έλλειψη ύπνου μπορεί να προκαλέσει αύξηση της όρεξης μέσω αυξημένων αναγκών για θρεπτικά συστατικά και λόγω μιας εξελικτικής ανάγκης για συσσώρευση ενέργειας. Το τελευταίο συμβαίνει καθώς ο περιορισμός ύπνου εκλαμβάνεται ως επαγρύπνηση λόγω κινδύνου και ο οργανισμός συσσωρεύει ενέργεια για μελλοντική χρήση.

Στην έρευνα αυτή έλαβαν μέρος 30 υγιείς άνδρες και γυναίκες οι οποίοι είτε κοιμόντουσαν για 4 ώρες (περιορισμός ύπνου) είτε για 9 (συνηθισμένος ύπνος) για ένα ελεγχόμενο χρονικό διάστημα. Για τον εντοπισμό των αλλαγών στη νευρική απόκριση έναντι της τροφής χρησιμοποιήθηκε και απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI).

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όλοι όσοι συμμετείχαν στην ομάδα που κοιμόταν έως 4 ώρες είχαν πολύ αυξημένη απόκριση σε διατροφικά ερεθίσματα και εντοπίστηκε πολύ αυξημένη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με ανταμοιβή όπως το κέλυφος του φακοειδούς πυρήνα, τον επικλινή πυρήνα, τον θάλαμο, τη νήσο και το προμετωπιαίο φλοιό. Η ανταμοιβή αυτή συνδέεται στενά με την κατανάλωση τροφής και μάλιστα όσο πιο μεγάλη περιεκτικότητα σε σάκχαρο τόσο μεγαλύτερη η ανταμοιβή.

Τα αποτελέσματα της έρευνας αποδεικνύουν την σαφή σύνδεση μεταξύ του ύπνου και την προδιάθεση για αυξημένη κατανάλωση τροφής. Υπάρχουν επιπλέον νευροχημικά σήματα, καθώς και επιδημιολογικά δεδομένα τα οποία αποδεικνύουν τη σχέση αυτή και φανερώνουν την σαφή σύνδεση μεταξύ κακού τρόπου ζωής, κακής διατροφής και άγχους με την αυξημένη συχνότητα παχυσαρκίας στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Βιβλιογραφία
Marie-Pierre St-Onge, Andrew McReynolds, Zalak B Trivedi, Amy L Roberts, Melissa Sy, and Joy Hirsch, Am J Clin Nutr, April 2012, vol. 95 no. 4 818-824

Πηγές: www.detoxcenter.gr

Τεχνητό γλυκαντικό: ασπαρτάμη – Ενδείξεις για σοβαρές παρενέργειες



Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Κίνδυνος με την ασπαρτάμη – επείγουσα προειδοποίηση για όγκους και επιληπτικές κρίσεις

Οι νόμοι που διέπουν την πώληση των φαρμάκων και των πρόσθετων τροφίμων προϋποθέτουν ουσίες που είναι ασφαλείς για την κατανάλωση από τον άνθρωπο. Το τεχνητό γλυκαντικό ασπαρτάμη, που καταναλώνεται κυρίως σε ροφήματα και ως ένα δημοφιλές υποκατάστατο ζάχαρης έχει βρεθεί επανειλλημένως ότι προκαλεί όγκους και επιληπτικές κρίσεις στον εγκέφαλο σε ζώα.

Το 2005, το Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Κέντρο Καρκίνου, το Ramazzini Foundation, κλήθηκε για μία επείγουσα επανεξέταση της ασπαρτάμης σε τρόφιμα και ποτά για την προστασία των παιδιών. Αυτή η επανεξέταση απευθύνεται κυρίως προς τον αμερικάνικο Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) που υποστηρίζει ότι η ασπαρτάμη είναι ασφαλής για κατανάλωση από τον άνθρωπο με την αιτιολογία ότι «η ασπαρτάμη ως καρκινογόνο δεν υποστηρίζεται από ερευνητικά στοιχεία».

Ασπαρτάμη: Μία σύντομη ιστορία
Από το 1960 η ασπαρτάμη έχει προσδιοριστεί ως ένα επικίνδυνο χημικό και οι αναδυόμενες έρευνες χρόνια αργότερα χρησίμευσαν μόνο για να επιβεβαιώσουν την πραγματική φύση αυτού του τεχνητού γλυκαντικού. Με το πέρασμα των χρόνων, η ασπαρτάμη έχει βραεθεί να ανοίγει τρύπες στον ιστό του εγκεφάλου, να επιδρά αντίστροφα στον εγκέφαλο και στην ανάπτυξη των νεύρων στο έμβρυο, να προκαλεί καρκίνο, ημικρανίες, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, σπασμούς καθώς και βλάβη του αμφιβληστροειδούς.

Είναι ειρωνεία ότι η ασπαρτάμη πραγματικά απομακρύνθηκε από την αγορά αφού είχε ήδη εγκριθεί για περιορισμένη χρήση βασισμένη σε εξετάσεις από τη Searle, τη εταιρεία που παρήγαγε αρχικά το τεχνητό γλυκαντικό. Αυτό έγινε αφού ο Dr. John Olney, ερευνητής ψυχίατρος από Ιατρική Σχολή της Washington, αποκάλυψε ότι η κατανάλωση του ασπαρτικού οξέος, ενός βασικού συστατικού της ασπαρτάμης, δημιούργησε εγκεφαλικές βλάβες σε ζώα.

Μετά από τις ανακοινώσεις δύο ομάδων εργασίας που βρήκαν αμφισβητούμενες εγαστηριακές πρακτικές καθώς και ευρήματα, ο FDA οργάνωσε μίας μεγάλης κλίμακας έρευνα σχετικά με την ασπαρτάμη. Τελικά το 1981 και το 1983 εγκρίθηκε η χρήση της ασπαρτάμης σε αποξηραμένα προϊόντα και σε διαιτητικά ροφήματα.

Προειδοποίηση για τους καταναλωτές ασπαρτάμης

Μετά από περισσότερα από 8.000 παράπονα για τις παρενέργειες του Nutrasweet, δημοσιεύτηκε μία λίστα από συμπτώματα που οφείλονταν στην ασπαρτάμη μέσω των παραπόνων που κατατέθηκαν στον FDA. Αυτή η λίστα περιελάμβανε ανάμεσα σε άλλα: ψευδαισθήσεις, διάρροια, επιληπτικές κρίσεις, κατάθλιψη, ημικρανία, κόπωση και αϋπνία. Η ασπαρτάμη έχει επίσης σχετιστεί με όγκους, καρκίνο και στειρότητα.

Εκτός από μία σύντομη δήλωση ότι οι προσεκτικές κλινικές μελέτες έδειξαν ότι η ασπαρτάμη δεν είναι αλλεργιογόνο, ο FDA διατύπωσε απλά τη συμβουλή ότι τα προιόντα που περιέχουν ασπαρτάμη πρέπει να περιλαμβάνουν μία προειδοποίηση για τα άτομα με φαινυλκετονουρία, τα άτομα με ευαισθησία στη φαινυλαλανίνη.

Η ασπαρτάμη δεν εξετάσθηκε ποτέ σε ανθρώπους πριν από την έγκρισή της. Τώρα, βρίσκεται σε 6.000 προϊόντα και καταναλώνεται από πάνω από 250 εκατομμύρια ανθρώπους, με τους Αμερικάνους να καταναλώνουν περίπου τη μισή από την παγκόσμια κατανάλωση.

Πηγές: www.detoxcenter.gr